ترکیب بست و الزامات فنی اصلی WJ-8.

1. ترکیب بست
1. بست نوع WJ{1}} شامل میخ های مارپیچ، واشرهای مسطح، نوارهای الاستیک، بلوک های عایق سنج، بافل های گیج، لنت های زیر ریلی، لنت های آهنی، لنت های کشسان زیر لنت های آهنی و روکش های تعبیه شده است. همچنین از یک پد تنظیم دقیق زیر ریل برای تنظیم ارتفاع ریل و یک پد آهنی برای پایین آوردن پد تنظیم ارتفاع تشکیل شده است.

2. دو نوع میلگرد الاستیک وجود دارد که عبارتند از: میلگردهای الاستیک نوع W1-(قطر: 14 میلی متر) و میلگردهای الاستیک نوع X2- (قطر: 13 میلی متر). در میان آنها، میله های الاستیک نوع X زمانی که از اتصال دهنده های مقاومتی کوچک روی پل استفاده می شود استفاده می شود.
3. دو نوع بافل گیج وجود دارد که عبارتند از گیج بافل برای مقاطع عمومی و بافل گیج مفصل برای آتل. هر بافل گیج به سه مشخصات شماره 4 و 7 و 10 تقسیم می شود که معمولاً از شماره 7 استفاده می شود. با توجه به موقعیت چپ و راست ریل قابل تعویض است.
4. صفحه پشتی الاستیک زیر صفحه پشتی آهنی به دو نوع تقسیم می شود: نوع A و نوع B (ضخامت هر دو 12 میلی متر). رده A برای خطوطی استفاده می شود که قطارهای باری یا مسافری با سرعت معمولی را نیز اداره می کنند و رده B برای خطوطی استفاده می شود که فقط EMU ها را اداره می کنند.
5. سنبله های مارپیچی به دو نوع تقسیم می شوند: نوع S2 و نوع S3. هنگامی که بست ها در شرایط عادی نصب می شوند یا تنظیم ارتفاع ریل بیشتر از 15 میلی متر نیست، از سنبله مارپیچ نوع S2 استفاده می شود. هنگامی که تنظیم ارتفاع بیشتر از 15 میلی متر باشد، از سنبله مارپیچی نوع S3 استفاده می شود. ناخن - میخ.
6. دو نوع لنت زیر ریلی وجود دارد: لنت لاستیکی و لنت کامپوزیت. از لنت های لاستیکی در نواحی عمومی و از پدهای کامپوزیت در نواحی با مقاومت کم استفاده می شود. ضخامت لنت زیر ریل به پنج نوع تقسیم می شود: 2 میلی متر، 3 میلی متر، 4 میلی متر، 5 میلی متر و 6 میلی متر. پد با ضخامت 6 میلی متر به طور معمول نصب می شود. لنت ها با ضخامت های مختلف با توجه به ارتفاع و موقعیت ریل قابل تعویض هستند.
7. بلوک های گیج عایق به پنج مشخصات شماره 7، شماره 8، شماره 9، شماره 10 و شماره 11 تقسیم می شوند. شماره 9 در شرایط عادی استفاده می شود. با توجه به موقعیت چپ و راست ریل قابل تعویض است. بلوک های گیج عایق مشترک در تخته سه لا استفاده می شود. در طول تنظیم دقیق مسیر، بلوک های عایق سطح 0.5 میلی متری را می توان اضافه کرد.
8. لنت های تنظیم ارتفاع به دو نوع تقسیم می شوند: لنت های تنظیم کننده زیر ریل و لنت های تنظیم ارتفاع در زیر لنت های آهنی که بین لنت های زیر ریل و لنت های آهنی قرار می گیرند و بین لنت های کشسان زیر لنت های آهنی. لنت های آهنی و تراورس ها یا بلبرینگ های صفحه ردیابی. بین سطوح ریل لنت های تنظیم دقیق زیر ریل بر اساس ضخامت به چهار نوع تقسیم می شوند: 0.5 میلی متر، 1 میلی متر، 2 میلی متر و 5 میلی متر. لنت های کاهش دهنده و تنظیم ارتفاع لنت آهنی بر اساس ضخامت به دو نوع 10 میلی متری و 20 میلی متری تقسیم می شوند. پدهای پایین‌آورنده و تنظیم ارتفاع به دو قسمت تقسیم می‌شوند که به صورت جفت استفاده می‌شوند.
2. الزامات فنی اصلی
1. در محفظه تعبیه شده باید مقدار مشخصی گریس محافظ وجود داشته باشد و عملکرد گریس باید مطابق با مقررات مربوطه باشد. برای جلوگیری از یخ زدگی، نباید آب در پایین بدنه تعبیه شده باشد.
2. بافل های گیج مشترک و بلوک های گیج عایق باید در تخته سه لا استفاده شود.
3. هنگام نصب پد آهنی باید یک لنت کش در زیر پد اتو نصب شود. یک پد زیر ریلی با مشخصات مناسب باید بر روی سطح ریل دار پد آهنی نصب شود. پد زیر ریل باید بین باس های پد آهنی قرار گیرد. ، و فلنج لنت زیر ریل باید لنت آهنی را کمانش کند.
4. استانداردهای نصب گیره: فک جلوی قسمت میانی گیره نباید با بلوک گیج عایق در تماس باشد و فاصله بین این دو نباید بیشتر از 0.5mm باشد. گشتاور مرجع سنبله مارپیچی 140~180N·m برای گیره نوع W1 و 140~180N·m برای گیره نوع X2 است. 90-120N•m.
5. فک جلوی قسمت میانی گیره و بلوک گیج ریل عایق را از تماس در زندگی روزمره دور نگه دارید و فاصله بین این دو نباید بیشتر از 1 میلی متر باشد. گشتاور مرجع سنبله مارپیچی برای گیره نوع W1 140 ~ 180 نیوتن متر و برای گیره نوع X2 90 ~ 120 نیوتن است. • m. بافل گیج باید از نزدیک به تراورس ریل یا صفحه مسیر یاتاقان شیار شانه و سطح بلبرینگ ریل وصل شود و شکاف نباید بیشتر از 1 میلی متر باشد. شکاف یک طرفه بین ریل و بلوک گیج عایق، بلوک گیج عایق و شانه صفحه آهنی و نباید از 1 میلی متر بیشتر باشد.
6. مقدار تنظیم موقعیت چپ و راست ریل: ± 5 میلی متر.
7. مقدار تنظیم ارتفاع: -4~+26 میلی‌متر.

اگر می خواهید اطلاعات بیشتری کسب کنید، لطفا با من تماس بگیرید!